۞ خبر روز :
روز خبرنگار برای اهالی رسانه لاهیجان امسال با یک اتفاق عجیب و البته تلخ همراه شد، در روزی که انتظار میرفت متولی فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان، فرصتی برای شنیدن دغدغهها و مشکلات خبرنگاران فراهم کند، نشست هماندیشی و بررسی مشکلات هنرمندان تئاتر برگزار شد. اتفاقی که برای بسیاری از فعالان رسانهای، بیش از آنکه یک برنامه معمول اداری باشد، نشانهای از فاصله گرفتن متولی رسانه از جامعه رسانهای شهرستان تلقی شد.
شرق گیلان نیوز _ روز خبرنگار قرار است فرصتی باشد برای دیده شدن خبرنگارانی که در طول سال خودشان چشم و گوش جامعهاند. کسانی که از مشکلات مردم مینویسند، اخبار مسئولان را پوشش میدهند، مطالبات عمومی را مطرح میکنند و گاه برای انجام وظیفه حرفهای خود هزینههای سنگینی نیز میپردازند.
اما امسال در لاهیجان اتفاقی رقم خورد که برای اهالی رسانه عجیب و تا حدودی دردناک بود.
ابراهیم رامینفر، رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لاهیجان، در روز خبرنگار نشستی را با هدف بررسی مشکلات و هماندیشی با هنرمندان تئاتر شهرستان برگزار کرد، نشستی که اصل برگزاری آن برای جامعه هنری محترم و قابل تقدیر است اما سؤال اینجاست که سهم خبرنگاران از این توجه و هماندیشی کجاست؟
سالهاست خبرنگاران و فعالان رسانهای لاهیجان با مشکلات متعدد دست و پنجه نرم میکنند از مسائل اقتصادی و معیشتی گرفته تا مشکلات بیمه، نبود حمایتهای مؤثر، دشواریهای فعالیت حرفهای و بیتوجهی به جایگاه رسانههای محلی.
با این حال در تمام این سالها کمتر شاهد آن بودهایم که متولی فرهنگ و ارشاد شهرستان به عنوان یکی از دستگاههای اصلی مرتبط با حوزه رسانه، نشستی جدی و صریح با خبرنگاران برگزار کند تا مشکلات این قشر را بشنود و برای حل آنها چارهاندیشی کند.
این در حالی است که انتظار از رسانههای محلی برای پوشش اخبار، برنامهها و عملکرد دستگاههای اجرایی شهرستان بسیار بالاست. مسئولان در طول سال از خبرنگاران انتظار دارند اخبارشان را منتشر کنند، برنامههایشان را پوشش دهند و عملکرد دستگاههایشان را به افکار عمومی منتقل کنند اما ظاهراً زمانی که نوبت به شنیدن مشکلات خود خبرنگاران میرسد ماجرا متفاوت میشود.
آیا خبرنگار فقط زمانی اهمیت دارد که خبر مسئولان را منتشر کند؟
این پرسشی است که شاید متولیان فرهنگ و ارشاد اسلامی لاهیجان باید برای آن پاسخی روشن داشته باشند.
واقعیت این است که جامعه رسانهای لاهیجان انتظار ویژهای ندارد خبرنگاران تنها میخواهند شنیده شوند. انتظار دارند در طول سال، نه فقط در مناسبتهایی مانند روز خبرنگار، فرصتی برای گفتوگو، بیان مشکلات و ارائه پیشنهادهایشان فراهم شود. که متأسفانه همین اندازه نیز از آنها دریغ می شود.
تلختر آنکه در سالهای اخیر سهم اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لاهیجان از روز خبرنگار در نهایت به یک پیام تبریک خلاصه شده است در حالی که برخی دیگر از مسئولان نیز این روز را بیشتر فرصتی برای ارائه گزارش عملکرد خود دیدهاند تا شنیدن دغدغههای خبرنگارانی که قرار است عملکرد آنان را به مردم منعکس کنند.
البته برگزاری نشست با هنرمندان تئاتر به خودی خود نه تنها اتفاق بدی نیست، بلکه اقدامی ارزشمند برای توجه به مسائل جامعه هنری است. مسئله تناسب رفتار با جایگاه و مسئولیت دستگاه متولی است.
وقتی در روز خبرنگار به جای خبرنگاران، نشست بررسی مشکلات یک حوزه هنری دیگر برگزار میشود طبیعی است که این پرسش در ذهن فعالان رسانهای شکل بگیرد که چرا در طول سال حتی یک جلسه جدی برای شنیدن مشکلات خبرنگاران و رسانههای شهرستان برگزار نشده است؟
شاید بد نباشد مسئولان محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی لاهیجان به این نکته توجه کنند که رسانه، صرفاً ابزاری برای انتشار اخبار دستگاهها نیست.
خبرنگار هم یک شهروند است، هم یک مطالبهگر، هم یک نیروی فرهنگی و هم بخشی از بدنه جامعهای که مسئولان مدعی خدمت به آن هستند.
اگر قرار است از خبرنگاران برای انعکاس رویدادها، معرفی ظرفیتهای شهرستان و اطلاعرسانی عملکرد دستگاهها انتظار داشته باشیم حداقل انتظار این است که خود خبرنگاران نیز دیده شوند، شنیده شوند و مشکلاتشان مورد توجه قرار گیرد.
روز خبرنگار امسال میتوانست فرصتی برای گفتوگویی صمیمانه میان متولی فرهنگ و جامعه رسانهای لاهیجان باشد فرصتی برای شنیدن گلایهها، شناخت مشکلات و شاید حتی آغاز یک مسیر تازه برای حمایت از رسانههای محلی.
اما برگزاری نشست با هنرمندان تئاتر در چنین روزی، برای بسیاری از خبرنگاران لاهیجان نه یک اتفاق معمول، بلکه آب سردی بود بر پیکر رسانههایی که در تمام طول سال، گرمابخش اطلاعرسانی شهرستان هستند.
اکنون شاید بهترین زمان برای یک سؤال ساده باشد:
اگر متولی رسانه در روز خبرنگار فرصت شنیدن صدای خبرنگاران را ندارد، پس چه زمانی و چه کسی قرار است صدای آنان را بشنود؟
تمامی حقوق این سایت محفوظ است.
